Shalitha, who was preparing to go to the Engineering Faculty, disappeared into the sea.

ලබන මස මොරටුව විශ්වවිද්‍යාලයේ විදුලි ඉංජිනේරු පීඨයට පියනැගීමට පෙට්ටි බෑග් පවා ලෑස්ති කර තැබූ විසිදෙහැවිරිදි දීප්තිමත් තරුණයෙකුගේ අනන්ත වූ අනාගත බලාපොරොත්තු, ක්ෂණයකින් රළු මුහුදු රළ පහරක් අතර දියවී ගොස් තිබේ.

කුලියාපිටිය, බෝධිමුල්ලේ පදිංචි ශාලිත ධනුර්ධර මධූෂාන් විතානගේ නමැති මෙම සිසුවා මාරවිල, කුරුස පල්ලිය ආසන්න මුහුදේදී නොසිතූ මොහොතක පැමිණි චණ්ඩ රළ පහරකට හසුව ගසාගෙන යාමෙන් මෙලෙස අවාසනාවන්ත ලෙස ජීවිතක්ෂයට පත්විය.

උසස් පෙළ ගණිත අංශයෙන් විශිෂ්ට ලෙස සමත්ව සරසවි ප්‍රවේශය ලබන තෙක් පෞද්ගලික ආයතනයක වැඩ පරීක්ෂකවරයෙකු ලෙස සේවය කළ ශාලිත, කිසිදිනෙක මුහුද දැක නොතිබූ සිය ආයතනික සේවක සගයන් හයදෙනෙකුගේ ඉල්ලීම ඉටුකිරීමට ඔවුන්ව මාරවිල වෙරළට කැඳවාගෙන ගොස් තිබිණි. සිය සගයන්ට සිතූ සේ මුහුදේ විනෝද වීමට ඉඩහැර ගල් පර්වතයක් මත හිඳගෙන සිටි ශාලිත, හදිසියේම කඩා වැදුණු විශාල ජල පහරකට හසුව මුහුදට ඇදී ගියේය. ඔහු පිහිනීමට මහත් දක්ෂතාවක් දැක්වූවද, දිගින් දිගටම පැමිණි වේගවත් ජල පහර හමුවේ සිය ජීවිතය බේරාගැනීමට එම දක්ෂතාව ප්‍රමාණවත් නොවීය.

නාවික හමුදාව සහ ප්‍රදේශවාසීන් එක්ව සිදුකළ දැවැන්ත සෙවුම් මෙහෙයුමකින් පසුව, පසුදින පස්වරුවේ ඔහුගේ සිරුර වෙරළට ගසාගෙන අවුත් තිබිණි. ශ්‍රීලාල් සමන් කුමාර සහ කුසුම් බණ්ඩාරනායක යුවළගේ එකම පිරිමි දරුවා වූ ශාලිත, සහෝදරියන් දෙදෙනෙකුගේ සහ නැන්දණියන් තිදෙනෙකුගේ මුළු මහත් ආදරය දිනා සිටි පවුලේ එකම මිණිපහන විය. මඟතොටේ අසරණ වන සතුන් නිවසට ගෙනැවිත් සේවය කිරීම, දිනපතා තෙරුවන් වැඳ පුදාගත් දැහැමි ජීවිතය මෙන්ම කාටත් හිතවත්කම් පෑ ඔහුගේ ශ්‍රේෂ්ඨ ගුණසංග්‍රහ පිළිබඳව පවුලේ ඥාතීන් සිහිපත් කරන්නේ කඳුළු පිරුණු දෑසිනි.

තමන් වෙනුවෙන් පමණක් නොව, මුළු මහත් පවුලේම අනාගතය ආලෝකවත් කරන්නට කැපවූ මෙම අහිංසක තරුණයාගේ නික්මයාම, සමස්ත සමාජයටම ඉතිරි කර ඇත්තේ කිසිදා පියවිය නොහැකි හදවත් පාරවන පාඩුවකි. අන් අයගේ පුංචි ආශාවන් පවා ඉටුකිරීමට තරම් කරුණාවන්ත වූ ඒ සුන්දර හදවතට, සොබාදහම මෙතරම් අනුකම්පා විරහිත වූයේ මන්දැයි යන්න කාටත් අදටත් නිරුත්තර ප්‍රශ්නයකි.

මවුපියන්ගේත් ඥාතීන්ගේත් දහසක් බලාපොරොත්තු කරපින්නාගෙන ඉදිරියට යන්නට පෙළගැසී සිටි ඒ පින්වත් දේව දරුවා, සියල්ලන්ගේම දෑස් අගට කඳුළක් ඉතිරි කරමින් අකාලයේ නික්ම ගියේය.